Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2008

Mία σκέψη

Πολλές φορές πρέπει να εξαλειφθούν οι απαντήσεις για να φανούν τα ερωτήματα.

2 σχόλια:

Εγω;! είπε...

Συμφωνώ απολύτως! Τελευταίως παιδεύτηκα τόσο πολύ να βρω απαντησεις σε διάφορα, που ξέχασα τελείως και την ύπαρξη της ερώτησης γενικότερα... Ποια είναι η δική σου ερώτηση, αγαπητό εργαλείο;

TO EΡΓΑΛΕΙΟ είπε...

Καλή σου μέρα Εγώ μου! Ανέβασα αυτή την σκέψη γιατί σκεφτόμουνα να την απευθύνω σε μία φίλη μου αλλά τελικά την κρατάω για τον εαυτό μου (προς το παρόν).

Νομίζω ότι μερικές φορές, θέλουμε να αλλάξουμε, με έναν τρόπο το χρειαζόμαστε, αλλά περιμένουμε να εμφανιστεί έτοιμη η επιλογή της αλλαγής ώστε να κάνουμε το βήμα. Οι απαντήσεις όμως που έχουμε ετοιμάστει, το πώς έχουμε στρώσει την ζωή μας, πρέπει να μπορούν να τεθεί εντελώς υπο αμφισβήτηση για να φανεί από κάτω το ερώτημα -που για τον καθένα μπορεί να είναι διαφορετικό όμως και ίδιο- που μας ωθεί να εξελισσόμαστε. Και το βήμα έχει ήδη λάβει χώρα από την στιγμή που το ένα μας πόδι αφήνει το έδαφος, ακόμα και αν δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι.

Παρεπιπτώντος διάβασα μία πολύ ωραία δημοσίευση σχετικά με την έννοια του χρόνου. Ρίξε αν θέλεις μία ματιά
http://panosz.wordpress.com/2008/01/19/astimegoesby/

Ιδιαίτερα με συγκίνησε το σχόλιο του/της delta-kapa και το συνδέει τον χρόνο με την κίνηση. Κάπου εκεί βρίσκεται το δικό μου ερώτημα.

Φιλιά πολλά