Διαβάζοντας το "Leaves of grass" του Walt Whitman

Διαβάζοντας το "Leaves of grass" του Walt Whitman νοιώθω σαν το δρομέα που του κόβεται η ανάσα και κάθεται να ξαποστάσει για να θαυμάσει το τοπίο. Δεν ξέρω ποιος μπορεί να διαβάσει αυτό το ποιήμα με την μία. Ποιός μπορεί να αναπνεύσει έναν άνεμο και να μην σκάσει από την πίεση ότι δεν μπορεί να είναι άνεμος;

Ζηλεύω και ταυτόχρονα με κάνει να αισθάνομαι ξεχωριστός. Βλέπω τον εαυτό μου σε αυτό το γραπτό σαν πέντε κομμάτια πάζλ που χρωματίζονται στο φόντο του μεγάλου συνόλου αυτού που μου δίνει αυτό που διαβάζω. Είναι πέντε κομμάτια διάσπαρτα εδώ και εκεί.

(γράφει στο 17 του ποιήματος ο Walt σε δική μου μετάφραση)

«Αν δεν είναι τόσο δικά σου όσο είναι και δικά μου, δεν είναι τίποτα ή κοντά στο τίποτα. Αν δεν είναι ο γρίφος και το λύσιμο του γρίφου δεν είναι τίποτα. Αν δεν είναι κοντινά όσο είναι μακρινά δεν είναι τίποτα. Αυτό είναι τα χορτάρι που φυτρώνει όπου βρίσκεται γη και νερό. Αυτός ο κοινός αέρας που περιλούει την υδρόγειο.»

Μεγάλο πράγμα η αποδοχή της πολυπλοκότητας. Η ανθρώπινη συνείδηση είναι η φωνή που βγαίνει μέσα από την σιγή και η έμπνευση η οπτική γωνία από μία ψηλότερη πεδιάδα. Εκεί που δεν το καταλαβαίνεις ξαφνικά βρίσκεσαι ψηλότερα. Σκέφτεσαι, ερωτεύεσαι, συνειδητοποιείς, αισθάνεσαι, ζεις. Αλλά μετά ξεχνάς. Μεγάλη τέχνη και αυτό το σκαμπανέβασμα και να το ισορροπείς… και να θυμάσαι.  Αν με ρωτάς εμένα, έχω να πω ότι το θέμα δεν είναι να μόνο περπατάς ανάλαφρα, αλλά να ισορροπείς ελαφριά σε χαμηλό πολεμικό βήμα.

Προσπαθώ τώρα να γράψω δύο πράγματα παραπάνω για μένα αλλά δεν μου βγαίνει. Αυτή την στιγμή δύναμη και αδυναμία μου φαίνονται πολύ παρόμοια πράγματα και δυσκολεύομαι να το εκφράσω.

Το ποιήμα αυτό το οποίο διαβάζω τώρα στα 34 χρόνια ζωής μου είναι η επιβεβαίωση ότι ο κόσμος είναι πολύ μεγαλύτερος. Το μήνυμα υπάρχει, και έρχεται από 150 και βάλε χρόνια πριν.

Άρα;

Ο χρόνος είναι με το μέρος μας.

Σκέφτηκα, τα λόγια ενός φίλου (ή μπορεί να είναι μία δικιά μου σκέψη που την θυμάμαι σαν λόγια ενός φίλου) - τότε που ζούσαμε την εποχή της Γένοβας και του 2003 και περίμένα(με) μία μεγάλη πορεία για να γίνει Ο χαμός.

Τι θα έκανες αν πήγαινες στο κάλεσμα μίας Μεγάλης Διαδήλωσης και δεν ερχόταν κανείς; Η δικία μου απάντηση παραμένει η ίδια: Θα έγραφα το εργαλείο και θα το μοίραζα σε μερικούς φίλους και περαστικούς.

Η δικιά σου;

Συνείδηση

Το απόσπασμά αυτό από το ποιήμα του Walt Whitman το διάβασα και μου ήρθε στο μυαλό η λέξη "συνείδηση".

6...

This grass is very dark to be from the white heads of old mothers
Darker than the colorless beards of old men
Dark to come from under the faint red roofs of mouths

O I perceive after all so many uttering tongues
And I perceive they do not come from the roofs of mouths for nothing.

I wish I could translate the hints about the dead young men and women.
And the hints about old men and mothers, and the offspring takes
soon out of their laps

What do you think has become of the young and old men?
And what do you think has become of the women and children?

They are alive and well somewhere,
The smallest sprout shows there is really no death,
And if ever there was it led forward life, and does not wait at the
end to arrest it
And ceased the moment life appeared.

All goes onward and outward, nothing collapses,
And to die is different from what any one supposed, and luckier. 

Συνέδριο ριζοσπαστικής και αυτόνομης εκπαίδευσης

Που: Oxford House, Derbyshire Street,  Bethnal Green,  Λονδίνο

Πότε: Σάββατο 1η Μάρτη 2014, 10.30 π.μ με 7μ.μ 

www.stateofeducation2014.wordpress.com

Tι: Το Φόρουμ Ριζοσπαστικής Εκπαίδευσης (Radical Education Foroum) και το περιοδικό Ελευθεριακή εκπαίδευση (Libertarian Education) συνδιοργανώνουν μία ημέρα εκδηλώσεων που θα φέρει κοντά εκπαιδευτικούς και εργαζόμενους στο χώρο της εκπαίδευσης oι οποίοι ενδιαφέρονται για την ριζοσπαστική εκπαίδευση. Θα συναντηθούμε, θα μοιραστούμε ιδέες και θα συζητήσουμε για εναλλακτικές στις κυρίαρχες τάσεις που συμβάλουν στην προώθηση περισσότερο δεξιών και εξουσιαστικών ιδεολογιών στην εκπαίδευση.

Για ποιόν είναι το συνέδριο; Το συνέδριο είναι ανοιχτό σε εκπαιδευτικούς και άλλους εργαζόμενους στην κρατική εκπαίδευση, μαθητές, γονείς, ακτιβιστές και άλλους εκπαιδευτές και εργαζόμενους.

Ποιοι είματε; Είμαστε δάσκαλοι, εκπαιδευτές, μαθητές, ερευνητές, γείτονες, γονείς, επισφαλώς εργαζόμενοι, άνθρωποι που ενδιαφέρονται για μία ευρύτερη κοινωνική αλλαγή. Η χρήση του όρου «ριζοσπαστικός/η» δεν φιλοδοξεί να διεκδικήσει κάποια πολιτική καθαρότητα ούτε θέλει να αποθαρρύνει αυτούς που δεν θεωρούν τους εαυτούς τους ως τέτοιους. Γίνεται ώστε να δώσει το στίγμα διαφορετικών μορφών και εκπαιδευτικών πρακτικών που συμπεριλαμβάνουν την λαϊκή εκπαίδευση και έρευνα, τον κριτικό γραμματισμό, την συμμετοχική έρευνα δράσης, την εκπαίδευση κοινωνικής δικαιοσύνης, την ελευθεριακή εκπαίδευση και πολλά άλλα.

Οι θεματικές που μας ενδιαφέρουν συμπεριλαμβάνουν τα εξής:

Επανεφεύροντας πρακτικές στα σχολεία

Πώς μπορεί να εφαρμοστεί η κριτική εκπαίδευση στην καθημερινή εκπαιδευτική πρακτική; Πώς μπορούν εκπαιδευτές και εκπαιδευόμενοι να συνεργαστούν πάνω σε κοινούς στόχους; Ποιες εναλλακτικές υπάρχουν στις συνηθισμένες πρακτικές διαχείρισης συμπεριφορών στις τάξεις;

Διαταράσσοντας οργανωτικές μορφές

Μπορούμε να πετύχουμε ακόμα και μικρές αλλαγές μέσα στα σχολεία; Τι εμπόδια συναντούμε; Πώς θα μπορούσαμε να οργανωθούμε; Πώς μπορούμε να προτείνουμε κριτικές ή ριζοσπαστικές αλλαγές όταν είμαστε μόνοι/ες, περιθωριοποιημένοι και συχνά στιγματισμένοι; 

Κριτική στις υπάρχουες κυρίαρχες τάσεις στην εκπαίδευση
Τι συμβαίνει στο Ηνωμένο Βασίλειο και αλλού και πώς μας επηρεάζει; Τι είδους παιδεία θέλουμε; Τι πραγματικά χρειάζονται οι νέοι;

Ιστορία ριζοσπαστικής εκπαίδευσης

Γιατί είναι σημαντική η διατήρηση της μνήμης όσον αφορά την ριζοσπαστική εκπαίδευση; Που μπορούμε να εντοπίσουμε αυτή την παράδοση και πώς μπορούμε να συνδεθούμε μαζί της; Πώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την ιστορία της ριζοσπαστικής εκπαίδευσης για να χτίσουμε στο παρόν;

Δημιουργώντας εναλλακτικές
Τι εναλλακτικές λύσεις μπορούν αν υπάρχουν; Πώς συνδέουμε την εκπαίδευση με άλλα κοινωνικά ζητήματα; Πώς δημιουργούμε αλληλέγγυες δομές που να ενωποιούν διαφορετικούς τομείς;

Η γέννηση της ιδέας 2

Ξέρεις τι είναι σημαντικό για την γέννηση της ιδέας;

Η ψυχή να διψάει και η πηγή να εντοπίζεται αμόλυντη.

Το περίεργο είναι ότι η κάθοδος για το πηγάδι είναι ελεύθερη

Τα παρακλάδια όμως είναι πολλά

και οι Δαίδαλοι εκλείπουν.

Η αράχνη ξέρει

Ότι με μικρά νήματα

Χτίζεται το δίχτυ της.

Για αυτό βαδίζει κοντά στο έδαφος

Εκεί που δεν την οπισθοδρομεί

Ο αέρας του θριαμβευτή.

Περπατάει όμως με μία περηφάνια

Που σπάνια την συναντάς σε έντομο.

Το αποτέλεσμα

Είναι το ακριβώς αντίθετο

Από το στεφάνωμα του νάρκισσου.

Πίνοντας μία μπύρα παρέα με ένα σύμμαχο

Τα λόγια της θύμησης

Ασυνείδητα εκκρίνουν

νοητικές γέφυρες.

The Old Man and the Sea

με αφορμή την καταδίκη του Τάσου Θεοφίλου

H γέννηση της ιδέας

Ο αντικειμενικός στόχος

Είναι η έξοδος

Να βγει το ανθρωπάκι από την φυλακή

Να προσπεραστούν οι φρουροί

Να φανεί η χαραμάδα.

Μέχρι που οι δύο διαστάσεις γίνουν τρεις.

Τίποτα όμως δεν είναι σίγουρο.

Η αμφιβολία

Είναι σαν τα κλειστά μάτια

του εμβρύου που γεννιέται

και βγάζοντας ένα αναστεναγμό

χαρίζει το δώρο του προβλήματος.

Ορθοποδεί

Ξετυλίγει τα φασκιά της καθημερινότητας

και αρχίζει να φτιάχνει

πρώτα ένα αντίσκηνο για να μάθει στην μοναχικότητα

έπειτα ένα αερόστατο για να ταξιδεύει στον κόσμο της φιλίας

και τέλος ένα φεγγάρι για να φωτίζει την σκοτεινιά του.

No justice no peace (χτες στο Λονδίνο)

Η οικογένεια του δολοφονημένου  29χρονου Μark Duggan αντιδρά στην απόφαση του δικαστηρίου να αθωώσει τους δολοφόνους αστυνομικούς. Συγκέντρωση 500 ανθρώπων έξω από το αστυνομικό τμήμα του Τottenham. To BBC σχολιάζει ότι "υπήρχε αληθινή οργή στους συγκεντρωμένους".